Ramazan Yılmaz

Sinop'tan bugüne bir yolculuk

Bu hikaye, Karadeniz'in soğuk rüzgarlarının estiği Sinop'ta başlıyor. Hayatın hiçbir şeyi hazır sunmadığı bir çocukluk geçirdim. Yokluk, o günlerin en yakın arkadaşımdı.

Zamanla ailemle İstanbul'un kalabalığına karıştık. Henüz bir gençken, akranlarım oyun oynarken ben çalışmayı öğrendim. Erken başlayan sabahlar, alın terinin değerini bana küçük yaşta gösterdi.

İçimde bir fikir filizlendi: bir kuyumcu açmak. Aynı çarkın içinde dönüp durmaktan yorulmuştum, bir şeylerin değişmesi gerektiğini biliyordum. İmkanlarımız kısıtlı olsa da ailem bana inandı ve elindeki son kuruşu bu hayale yatırdı.

Kendi işimin patronu olmak, göründüğü kadar kolay değildi. Sabır gerekiyordu, zaman gerekiyordu, bazen umudumu kaybetmemek için inat gerekiyordu. Ama eşim ve ailem hep yanımdaydı; işler zorlaştığında bile bana inanmaya devam ettiler.

Ve zamanla emeğim meyvesini verdi. Bugün üç kuyumcu dükkânı işletiyorum, bir yandan da otomobil ticaretiyle uğraşıyorum. İki güzel çocuğun babası oldum. Dışarıdan bakınca her şey kendiliğinden gelmiş gibi görünebilir; oysa bu başarının arkasında kimsenin görmediği yıllarca süren emek, sabır ve alın teri var.

Bu hikayeyi paylaşmamın tek bir nedeni var: inanmak isteyen herkesin başarabileceğini göstermek. Özellikle bu toprakların gençlerine, çocuklarına... Sabırla, inançla ve azimle her şeyin mümkün olduğuna gerçekten inanıyorum.

"Dert etme, dua et."